2 - یکی از اصحاب پاک رسول خدا - صلی الله علیه و آله - فردی به نام جابر بن عبدالله انصاری است که عمری بسیار طولانی کرده است . پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - در زمان حیات خود ، این مسأله را به اطلاع او رساندند و خطاب به او فرمودند : ای جابر ! تو عمری طولانی خواهی داشت و فرزندی از فرزندان من را که هم نام من است خواهی دید . خصوصیت او آن است که شکافنده ی علم الهی است . سلام من را به او برسان .

سال ها گذشت و جابر پیرمردی فرتوت شد و نهایتا ، امام باقر - علیه السلام - را درک کرد . سلام رسول خدا را به ایشان رساند و در حالی که حضرت امام محمد باقر - علیه السلام - در دوران کودکی و نوجوانی بودند ، این پیر صحابی پیامبر اکرم - صلی الله علیه و آله - از جمله ی اصحاب ایشان به شمار می رفت . امام صادق - علیه السلام - می فرمایند : روزی جابر در محضر پدرم بود . پدرم ، امام محمد باقر - علیه السلام - به او فرمودند :ای جابر ! آن لوحی که در محضر مادرم ، فاطمه - سلام الله علیها - دیدی چه بود ؟

جابر گفت : خدا را گواه می گیرم که در زمان رسول خدا - صلی الله علیه و آله - برای تهنیت ولادت حسین - علیه السلام - بر مادرتان فاطمه وارد شدم و در دست ایشان لوح سبز رنگی را دیدم که پنداشتم از زمرد است و در آن نوشته ای سپید و نورانی مانند نور آفتاب دیدم و گفتم : ای دختر رسول خدا ! پدر و مادرم فدای تو باد . این لوح چیست ؟

فرمود : این لوح را خدای تعالی به رسولش هدیه کرده است و در آن اسم پدر و شوهر و دو فرزندم و اسامی اوصیای از فرزندانم ثبت است ؛ رسول خدا آن را به من عطا فرموده است تا بدان مسرور شوم . جابر گوید : مادر شما آن را به من عطا فرمود و آن را خواندم و از روی آن استنساخ کردم .

این حدیث ، که به حدیث لوح حضرت زهرا - سلام الله علیها - مشهور است در بسیاری از کتب روایی شیعه آمده است . از جمله مرحوم کلینی در کتاب اصول کافی و مرحوم شیخ صدوق در کتاب کمال الدین آن را نقل کرده اند . در بخشی از این روایت ، پس از معرفی تک تک امامان و از جمله امام حسن عسکری - علیه السلام - می خوانیم : " و اکمل ذلک بابنه م ح م د رحمة للعالمین . علیه کمال موسی و بها عیسی و صبر ایوب ... "

ترجمه : پس از امام حسن عسکری - علیه السلام - امر امامت را به فرزندش تکمیل می کنم که او رحمت بر جهانیان است . او کسی است که کمال موسی و عظمت عیسی و صبر ایوب - علیهم السلام - را داراست .

با توجه به این روایت می یابیم که آن حضرت به بیان الهی ، هم چون جد بزرگوار خود ، سراسر رحمت و محبت ، برای جهانیان هستند .

3 - در روایتی از امام رضا - علیه السلام - در کتاب شریف اصول کافی می خوانیم : " الامام الانیس الرفیق و الوالد الشفیق و الاخ الشقیق و الام البرة بالولد الصغیر و مفزع العباد فی الداهیة الناد ."

ترجمه : امام (از نظر لطف و محبت به شیعیان خود ) همانند مونسی با محبت و مدارا ، پدری مهربان ، برادری همانند و مادر مهربان به فرزند خردسال است . اوست که که پناه بندگان در جایگاه های دشوار است .

آری ! محبت امام زمان - علیه السلام - به محبان و دوستان خود در اوج شدت و بالاترین درجه ی کمال است . این جملات نشان می دهد که محبت امام عصر - ارواحنا له الفداء - حتی از محبت اطرافیان و پدر و مادر انسان نیز بیشتر است . زیرا در سخت ترین و هولناک ترین جایگاه عالم که همان روز جزاست و بنا بر آیات قرآن در آن روز ، فرزندان و والدین ، همسران و برادران ، دوستان و ... ، همگی از یکدیگر می گریزند ( آیات سوره ی عبس ) ، امام پناهگاه شیعیان خود است . اوست که از محبانش به اذن خدا شفاعت می کند و اوست که ما را تحت حمایت و توجه خود قرار می دهد . ( ان شاء الله )

حال سؤال این جاست که ما در حق این برادر بزرگوار و پدر مهربان چه کرده ایم ؟ آیا جز این است که با گناهان و ناپاکی های خود ، قلب آن نازنین را آزرده ایم ؟ غیر از آن است که با اعمال خود ، موجبات حزن و اندوه او را فراهم کرده ایم ؟ غیر از این است که به تعبیری ما از او غایب شده ایم نه او از ما که خود فرمود : " اگر شیعیان ما که - خداوند توفیق طاعتش را به ایشان مرحمت کند - بر محبت ما ، قلب های خود را جمع می نمودند و بر عهدی که داشتند استوار می ماندند ، هرگز سعادت دیدار ما از ایشان به تأخیر نمی افتاد . " ؟ آیا ما نیستیم که هنوز آمادگی تشکیل دولت عالم گیرش را در خود و دیگران فراهم نیاورده ایم ؟ آیا ما همان کسانی نیستیم که هنوز ، علی رغم ادعاهای زیادمان ، 313 یار خالص و آماده ، برای ظهور آن جناب را در خود پرورش نداده ایم که اگر داده بودیم ، ظهور آن جناب به وقوع می پیوست ؟

بیایید در محضر او به گناهان خود اعتراف کنیم و این بار ما خطاب به او بگوییم : " نقول خیرا و نظن خیرا . اخ کریم و ابن اخ کریم و قد قدرت . "

مهدیا ! ما می دانیم که در حق تو ظلم فراوان کرده ایم . می دانیم که حق برادری و فرزندی را ادا نکرده ایم . می دانیم که نه تنها در این دوران محنت و اندوه ، باری از دوشت بر نداشته ایم که هر روز و هر ساعت ، قلب نازنینت را آماج تیرهای زهرآلود گناهان خود کرده ایم . اما امروز در درگاه پاکت به انتظار عفو مهدوی و رحمت محمدی ات نشسته ایم .

 ای خورشید فروزان الهی ! بر ما بتاب که وجودمان به گرمای پر مهرت بیش از هر زمان نیازمند است .

ای آب گوارا ! ما را دیگر بار در زلال محبت خود بشوی که آلودگی هایمان فزون گشته و نکبت گناه و معصیت دامنمان را آلوده است .

ای دریای محبت خداوندی ! امواج پر مهرت را هم چون گذشته از ما دریغ مکن که امروز ، همچون همیشه بر محبتت امیدواریم .

ای پسر پیامبر . ای رحمة للعالمین و ای فرزند رحمة للعالمین . در این سال که به نام جد بزرگوارت رسول خدا - صلی الله علیه و آله - مزین است ، هم چون همیشه و هر سال ، دستمان را بر دامان محبت و ارادتت بپذیر ! و این بار تو ، خطاب به ما بگو : "لا تثریب علیکم الیوم یغفر الله لکم و هو ارحم الراحمین . "

تو برایمان از خدا طلب مغفرت کن که جز تو ، آبرومندی در درگاه پر عظمت الهی نیست .

این بار هم همچون همیشه ، ما را ببخش و ما را از آزاد شدگان و طلقاء از بند گناه و اسیران محبت و عشق خود قرار بده .